Íslenskar Söguslóðir, Merkisstaðir og Fornleifauppgreftir.

Eins og flestum er kunnugt, þá gerðust þau undur og stórmerki í tengslum við Kristnihátíðina á Þingvöllum árið 2000, að ríkisstjórn Íslands ákvað að stofna sérstakan sjóð, svokallaðan Kristnihátíðarsjóð, sem hafa skyldi eitt það meginhlutverk að stuðla að fornleifarannsóknum á helstu söguslóðum íslenskrar kirkjusögu og voru einum 500 milljónum króna veitt til sjóðsins, sem úthlutað skyldi úr reglulega næstu fimm árin. Með þessari ríkulegu fjárveitingu má segja að um byltingu sé að ræða og að blómaskeið hefjist í íslenskri fornleifafræði, þar sem nú er í fyrsta skipti í sögu landsins veitt umtalsverðum fjármunum til þessarar einkar áhugaverðu greinar; fjöldi ungra og efnilegra vísindamanna í þessari grein hefur nýlega snúið heim frá námi erlendis, auk þess sem nú stendur til að hefja kennslu á háskólastigi hér heima í greininni og mörg önnur merki um grósku má líta á þessu sviði.

Auk þess hafa erlendir fræðimenn og háskólar nú allt í einu (aftur) farið að sýna Íslandi mikinn áhuga og hafa staðið sjálfstætt að uppgreftri víða um land og þegar allt er tekið saman, þá stóðu yfir hátt í þrjátíu uppgreftir og á landinu sumarið 2003, en slík tala hefði þótt nánast lygileg fyrir aðeins örfáum árum.

Tilgangurinn með þeirri ferð sem hér er í boði er að gera þátttakendum kleyft að kynnast af eigin raun þessu ævintýri, þeim sögustöðum þar sem uppgreftirnir fara fram, þeim vísinda-og fræðimönnum sem þar eru að störfum (með góðfúslegu leyfi þeirra sjálfra að sjálfsögðu, en það er oftast auðsótt), og sjá þannig jafnvel með eigin augum þegar "nýjir" og áhugaverðir hlutir koma í ljós, sem varpað geta óvæntu og jafnvel nýju ljósi á sögu Íslands.

Dagur 1.

Við hefjum daginn um kl 8:30 með skoðunarferð um elsta hluta Reykjavíkur, þar sem uppgröftur við Aðalstræti við bæ Ingólfs verður m.a. skoðaður, en að skoðunarferðinni lokinni verður haldið upp í Þjóðminjasafn Íslands,(sem væntanlega verður þá opnað að nýju eftir gríðarmikla endurbætur að undanförnu) auk þess sem Þjóðmenningarhúsið við Hverfisgötu verður heimsótt í því skyni að líta hin fornfrægu handrit Íslendingasagnanna eigin augum, auk annarra forvitnilegra sýninga sem þar eru jafnan á boðstólnum.

Eftir hádegisverð í gömlu notalegu veitingahúsi í miðbæ Reykjavíkur, þá höldum við sem leið liggur út úr bænum og ökum sem leið liggur upp í Mosfellsdal og leggjum leið okkar rakleiðis að Hrísbrú, á söguslóðum Egils Sögu, þar sem bandarískur fornleifafræðingur, Jesse Byock, hefur stundað rannsóknir undanfarin ár með góðum árangri. Leið okkar liggur síðan upp hjá Gljúfrasteini, yfir Mosfellsheiðina, og brátt kemur Þingvallavatn í ljós. Síðan liggur leið okkar að Almannagjá þar sem við munum dást að útsýninu, en síðan halda fótgangandi niður Almannagjá, í átt að Lögbergi, skoða hinar fjölmörgubúðatóttir sem getur að líta umhverfis hinn forna þingstað, og ljúka svo göngunni við gamla Þingvallabæinn þar sem við munum skoða fornleifauppgröftinn sem þar fer nú fram.

Kvöldverður og náttstaður á Þingvöllum eða næsta nágrenni.

Dagur 2.

Næsta dag liggur leið okkar fyrst um Gjábakkaveg um Lyngdalsheiði í átt til Laugarvatns og síðan um Biskupstungnabraut, að landnámsjörð Ketilbjarnar gamla að Mosfelli þar sem svipast verður um, þar sem saga staðarins verður rifjuð upp og kirkjan skoðuð. Síðan liggur leið okkar rakleiðis að Skálholti, þar sem sonur Ketilbjarnar, Teitur reisti sér bú fyrstur manna, og hans sonur, Gissur hvíti stuðlaði manna mest og best að kristnitöku á Íslandi, og hans sonur, Ísleifur lagði síðan undir biskupsstól árið 1056. Við munum fyrst rifja hér upp hinn stórkostlega forleifauppgröft sem fram fóru þar undir styrkri stjórn dr. Kristjáns Eldjárns árið 1956 og fund steinkistu Páls biskups sem tvímælalaust má telja einhvern hinn merkilegasta fornleifafund á Íslandi til þessa. En þvínæst munum við virða fyrir okkur fornleifauppgröft þann sem hér hófst á síðasta ári, og miðar að því að grafast fyrir um útlit, gerð og fjölda þeirra bygginga sem stóðu kringum Skálholtsdómkirkju á miðöldum.

Eftir hádegisverð í Skálholti, liggur leið okkar síðan upp Þjórsárdalsveg, þar sem við munum minnast eins merkasta frumkvöðuls íslenskra fornleifarannsókna, Brynjólfs Jónssonar á Minna-Núpi, en fyrr en varir erum við komin í Þjórsárdal þar sem minjar um eina 20 eyðibæi hafa fundist (og mikið verk býður komandi kynslóða við rannsóknir) , en leið okkar liggur rakleiðis að einum þeirra, Stöng, sem dr Kristján Eldjárn sömuleiðis gróf upp árið 1939. Í næsta nágrenni við Stöng, munum við svo skoða hina fyrstu "endurgerð" eða "tilgátuhús" sem gert hefur verið á Íslandi, þ.e. a.s. Þjóðveldisbæinn við Búrfell, sem byggður er samkvæmt þeim hugmyndum sem menn hafa gert sér um hvernig bærinn á Stöng hafi litið út á sinni tíð.

Við höldum síðan norður fyrir Búrfell, yfir á Landveg, þar sem væntanlega gefst gott útsýni til Heklu, og leitum fæðis og gistingar í góðri sveitagistingu í Landssveit eða næsta nágrenni.

Dagur 3.

Þar sem við erum nú stödd á því svæði þar sem einna mest er um manngerða sandsteinshella á Íslandi, en margir telja að þeir séu jafnvel eldri en hið viðurkennda landnám Íslands (AD 874), þá munum við ekki setja okkur úr færi að skoða suma þeirra. Einna aðgengilegastir eru hellarnir á Ægissíðu, í nágrenni Hellu, en einnig má reyna fyrir sér á Hellrum, Efri-Gegnishólum (en þar prýðir fornt krossmark að latneskri gerð sem algeng var víða á árunum 500 - 1000 einn vegginn), og víðar.
Eftir hádegissnarl í veitingastofunni á Hvolsvelli, þá höldum við í austurátt, skoðum Seljalandsfoss og síðan Eyjafjöllin, uns við víkjum af suðurlandsvegi í átt til sjávar og höldum að hinu forna höfuðbóli Stóru-Borg, þar sem umfangsmiklar fornleifarannsóknir, að undirlagi Þórðar Tómassonar safnstjóra á Skógum, fóru fram á bæjarstæði og fornum kirkjugarði sem ágangur sjávar var tekinn til við að eyðileggja. Að þeirri skoðun lokinni, þá liggur beint við að heimsækja safnstjórann sjálfan á hans glæsilega byggðasafni, þar sem marga merkilega muni sem komu upp við rannsóknirnar á Stóru-Borg getur að líta.
Enn höldum við svo í austurátt, og brátt getur að líta Dyrhólaey og Reynishverfi, en þar munum við enn á ný halda í átt til sjávar, bæði til þess að dást að hinu miklifenglega brimi við Reynisfjöru, en einnig til þess að ganga út á Reynisholt, við bæinn Garða, til þess að skoða austustu manngerðu hellana á Suðurlandi sem þar er að finna. Eftir stuttan stans í Vík í Mýrdal höldum við svo yfir Mýrdalssand, og Eldhraun uns komið verður í lok dags að Kirkjubæjarklaustri, þar sem við munum leita náttstaðar.

Dagur 4.

Jörðin Kirkjubæjarklaustur, var eins og menn vita frá upphafi setin kristnum mönnum, og eru jafnvel sagnir um að þar hafi búið papar á undan sjálfum landnámsmanninum Katli hinum fíflska, en síðar, árið 1186, var þar stofnað nunnuklaustur sem síðan stóð þar allt til siðaskipta er það var lagt niður ásamt öllum öðrum klaustrum á Íslandi. Staðsetning klaustursins mönnum að sjálfsögðu löngu gleymd og engar minjar lengur sjáanlegar um staðsetningu þess á yfirborði jarðar. En á síðasta ári hófust fornleifarannsóknir á svæðinu undir stjórn Bjarna Einarssonar fornleifafræðings, sem beindi fljótlega sjónum sínum að svæðinu kringum hinn gamla bæjarhól á Klaustri, með þeim árangri að mjög fljótlega fundust munir (altarissteinn) sem benda mjög sterklega til þess að nú sé staðsetning klaustursins fundin. Hér munum við fylgjast með uppgreftrin fornleifafræðinganna, kynna okkur sögu staðarins að öðru leyti, þ.e sögu eldgosa, hraunflóða og eldprestsins, og að sjálfsögðu líta á "kirkjugólfið" sem enginn gestur á staðnum getur látið fram hjá sér fara.

Eftir vettvangsskoðun á Klaustri, þá munum við yfirgefa söguslóðir á Suðurlandi, og leggja af stað norður í land, um Fjallbaksleið nyrðri, með viðkomu í Landmannalaugum, og halda síðan á Sprengisandsleið, og eiga náttstað í Nýjadal, nálægt landfræðilegri miðju landsins.

Dagur 5.

Við leggjum af stað árla dags úr fjallasalnum og höldum áfram norður Sprengisandsleið, og þegar halla tekur norður af og við nálgumst Íshólsvatn, þá minnumst við fornra eyðibyggða sem hér hafa orðið landeyðingunni og uppblæstrinum að bráð, en þessi eyðingaröfl hafa jafnframt orðið þess valdandi að ýmsar áhugaverðar fornminjar hafa fundist á þessu svæði. Eftir skoðun á Aldeyjarfossi höldum við niður Bárðardal, minnumst Brasilíufaranna forðum, og svo Þorgeirs Ljósvetningagoða þegar við komum að Goðafossi.
Eftir hádegisverð höldum við áleiðis að Mývatni, þar sem leið okkar liggur rakleitt að Hofsstöðum þar sem miklar fornleifarannsóknir hafa staðið yfir í mörg undanfarin ár. Aðaltilgangur þeirra, eins og annarsstaðar þar sem grafið hefur verið á stöðum þar sem heitið "Hof" kemur fyrir í nafni staðarins, hefur verið að reyna að finna með óyggjandi hætti minjar um hús, byggingu eða einhver þau tákn önnur sem gæfu til kynna að þar hefðu trúariðkanir heiðinna manna farið fram til forna. En þrátt fyrir að gríðarstór og merkilegur skáli hafi komið í ljós á Hofsstöðum þá tókst ekki að finna hér slík óræk "hofs" merki, fremur en annarsstaðar á Íslandi eða á Norðurlöndum.

Eftir skoðun á Hofsstöðum, þá liggur leið okkar að Baldursheimi þar sem eitthvert hið best varðveitta kuml úr heiðni sem komið hefur í ljós á Íslandi fannst árið 1860. Við skoðum síðan gamla bæinn á Grænavatni, sem er einkar áhugaverður sem eins konar millistig milli fornra og nútímalegra byggingarhátta en hér þarf að leggja virka hönd á plóginn til þess að gera bygginguna aðgengilega ferðamönnum og forða henni frá frekari hnignun. Við verjum síðan því sem eftir lifir dagsins til þess að skoða náttúrufar, fuglalíf og annað áhugavert í nágrenni Mývatns, áður en við leitum gistingar og náttstaðar þar á svæðinu.

Dagur 6.

Við kveðjum Mývatnssvæðið árla dags og höldum norður á bóginn um Kísilveginn, yfir Hólasand, þar sem gífurlegur uppblástur átti sér staðfyrir nokkrum áratugum, en nú hefur verið gerð gangskör að því að græða sandinn upp að nýju. Leið okkar liggur brátt um hlaðið á Grenjaðarstað þar sem við skoðum hinn gamla torfbæ og minjasafn, auk rúnasteinsins í kirkjugarðinum en aðeins eru til örfáir slíkir á Íslandi. Við höldum síðan upp Laxárdalsveg, allt þar til við komum að hinum kirkjustaðnum Þverá, þar sem getur að líta fallegan torfbæ sem gerður var upp árið 1995, en hann er nú í umsjá þjóðminjavarðar. Einnig getur oft að líta mjög fjölskrúðugt og skemmtilegt fuglalíf í Laxárdal.

Við höldum nú vestur yfir Laxá í Aðaldal, og höldum yfir í Kinn , þar sem ekki er úr vegi að líta á nokkrar nútíma fornminjar þar sem fornbílasafnið á Yztafelli er annars vegar! Við höldum síðan í vesturátt um Ljósavatnsskarð, og höldum síðan í Vaglaskóg, sem ekki er fjarri lagi að líta á sem eins konar íslenskar skógarfornminjar, þar sem ekki mátti miklu muna að færu forgörðum á svipuðum tíma og gömlu torfbæirnir týndu sem óðast tölunni. Fnjóskárbrú er einnig einskonar forngripur í vegagerð á Íslandi enda nálgast hún nú óðfluga 100 ára aldurinn, sem er löggiltur aldur slíkra hluta á Íslandi.

Eftir að við höfum lagt Vaðlaheiðina að baki, nálgumst við óðfluga Akureyri, þar sem við, að hefðbundinni skoðunarferð um bæinn, með viðkomu í Grasagarðinum, munum heimsækja Minjasafnið, þar sem margt áhugaverðra gripa er að finna. En ekki er ætlunin að dvelja hér lengi, heldur halda rakleiðis norður á bóginn út úr bænum og skoða , undir styrkri leiðsögn starfsmanns Minjasafnisns, hinn forna verslunarstað þeirra Eyfirðinga að Gásum. Hér liggja gífurlega miklar rústir í jörðu, enda var staðurinn helsti verslunarstaður Norðurlands um a.m.k. 5 alda skeið, frá landnámi og fram undir 1500. Rannsóknir á svæðinu eru nú rétt að hefjast, nokkrir tilraunaskurðir hafa verið grafnir, og nú þegar er ljóst að hér eiga menn margra ára- og jafnvel áratuga verkefni fyrir höndum.

Að skoðun Gása lokinni verður haldið til gistingar á Ytri-Vík á Árskógsströnd eða í aðra góða gistingu í nágrenninu.

Dagur 7.

Við hefjum daginn á léttum nótum með því að heimsækja byggðasafnið Hvol á Dalvík, þar sem minningarsafnið um Jóhann "risa" Pétursson er til húsa, en síðan höldum við sem leið liggur um jarðgöngin til Ólafsfjarðar, um Lágheiði og Fljót og brátt skín við sólu Skagafjörður. Út á firðinum blasa eyjarnar Málmey og þvínæst Drangey, og okkur verður ósjálfrátt hugsað til kappans Grettis og bróður hans Illuga sem þar létu lífið nálægt árinu 1030. Við rennum niður á gamla verslunarstaðinn Hofsós, og skoðum þar einhver elstu hús sem enn eru uppi standandi á Íslandi, og jafnvel Vesturfarasetrið ef áhugi er fyrir hendi á því. En við stöndum stutt við því okkar bíður sjálft höfuðból Norðlendinga, biskupsstaðurinn Hólar, þar sem einnig eru nýhafnar fornleifarannsóknir, sem eflaust eiga eftir að standa í fjölda ára, enda eru þar gífurlegar minjar í jörðu sem spanna nánast alla Íslandssöguna.Hér er einkar vel staðið að málum fyrir gesti sem áhuga hafa á að fylgjast með uppgreftinum, því að flestallir þeir munir sem úr jörðu koma, og ekki þarfnast sérstakrar forvörslu, eru hafðir til sýnis í sjálfu skólahúsinu. Hin endurbyggða Auðunnarstofa, sem einnig er eins konar "tilgátuhús" en fjármögnun þeirrar framkvæmdar var kostuð af Norðmönnum, er vel þess virði að hún sé skoðuð.

Eftir hádegið höldum við yfir Héraðsvötnin og um Sauðárkrók, gerum stuttan stans á sögustaðnum Reynistað þar sem einnig stóð nunnuklaustur (1295-1552) en ekki hefur enn hafist leit að því né aðrar fornleifarannsóknir og bíður það því betri tíma. En áfram skal haldið og við léttum ekki ferðinni fyrr en komið er að Glaumbæ, þar sem bandarískir fornleifafræðingar hafa nýverið gert mikilvægar uppgötvanir og ef til vill fundið bæ Snorra Þorfinnssonar, en hann var, eins og kunnugt er, fæddur vestan hafs og fyrsti Evrópubúinn fæddur þar vestra sem við þekkjum með nafni. Sumarið 2003 voru aðeins grafnir nokkrir tilraunaskurðir, en rannsókn staðarins hefst fyrir alvöru sumarið 2003. Einnig hafa þessir sömu vísindamenn fundið vísi að mjög stórum húsum eða byggingum í næsta nágrenni við Glaumbæ, að Stóruseilu, en þar verða rannsóknir sjálfsagt að bíða betri tíma.

Gisting og náttstaður í bændagistingu eða góðu hóteli í Skagafirði.

Dagur 8.

Við hefjum daginn með því að halda vestur yfir Vatnsskarð og þegar komið er í Austur Húnavatnssýslu og veljum frekar hina skemmtilegu sveitavegi í gegnum Svínavatnshrepp heldur en þjóðleiðina fjölförnu um Langadal. Fyrsti viðkomustaður þennan dag verða Vatnsdalshólar og Þrístapi, þar sem síðasta opinbera aftakan fór fram árið 1830, en síðan höldum við út að Þingeyrum þar sem ætlunin er að skoða hina afar fallegu og vönduðu steinkirkju úr tilhöggnu íslensku grjóti. En síðan munum við einnig reyna að geta okkur til um hvar hið merka klaustur sem stofnað var hér á staðnum árið 1133 og stóð til siðaskipta hafi staðið, en það er þrautin þyngri á þessari mjög svo víðlendu jörð, og þarf sjálfsagt umfangsmiklar jarðsjárrannsóknir til þess að skera úr um það. En ekki sakar þó að reyna að gera sér í hugarlund hvernig hér hafi verið umhorfs fyrir um átta öldum síðan þegar þeir Karl Jónsson ábóti, Oddur Snorrason munkur og fleiri andans menn gengu hér um velli og klausturgarð, og veltu fyrir sér lífsgátunni, áður en þeir sneru aftur til skrifpúlta sinna og festu á bókfell sagnir á borð við Sverris Sögu, Ólafs sögu Tryggvasonar og eflaust ýmsar aðrar íslendingasögur sem seint verða tilgreindar.

Næsti áfangastaður okkar í næsta nágrenni við Þingeyrar er Borgarvirki, sem er eini forni víggirti staðurinn á Íslandi sem enn stendur uppi, og veltum fyrir okkur tilgátum um hvort hér hafi verið að verki Finnbogi rammi, Loftur ríki Guttormsson, eða hvort staðurinn sé jafnvel eldri en hið viðurkennda landnám, líkt og manngerðu hellarnir á Suðurlandi?

Við höldum þvínæst suður á bóginn, um Hrútafjörð og Laxárdalsheiði og léttum ekki ferð fyrr en komið er í Haukadal í Dalasýslu, þar sem ætlunin er að heimsækja tilgátubæinn á Eiríksstöðum, þar sem uppgröftur fór fram fyrir nokkrum árum. Hér rifjum við að sjálfsögðu upp sögu Eiríks Rauða og Grænlendingasögu, og fund Grænlands og Ameríku fyrir réttum 1000 árum.

Við höldum svo loks yfir Bröttubrekku og um Norðurárdal, þar sem við dáumst að formfegurð Grábrókargíga og hrauninu umhverfis, en síðan höldum við upp Hvítársíðu, að Hraunfossum og Barnafossi til þess að skoða þessar náttúrperlur, áður en við ljúkum áfanga dagsins að Reykholti þar sem við munum eiga náttstað.

Dagur 9.

Í Reykholti hafa menn árum og öldum saman getað dáðst að formfegurð og einfaldleika Snorralaugar og gægst örlítið inn í jarðgöngin sem liggja frá henni í átt að bæjarhólnum. Það hefur þess vegna löngum verið dagljóst að undir gamla bæjarhólnum eða gamla kirkjugarðinum væri fleiri minjar og jafnvel bæjarhús Snorra Sturlusonar eða virkisgarð hans að finna. En eins og svo oft áður, þá strönduðu framkvæmdir á fjárskorti, eða allt þar til fyrir einum fjórum árum síðan, að hafist var handa undir stjórn Guðrúnar Sveinbjarnardóttur forleifafræðings, og hefur undir stjórn hennar verið grafið í norð-austurátt frá þeim stað þar sem jarðgöngunum sleppti. Verkið er einstaklega flókið og sækist seint vegna óteljandi fjölda bygginga sem árhundraðalöng byggingarsaga á staðnum hefur skilið eftir sig og stefnir í að hér verði ekki fullkannað fyrr en að mörgum árum eða jafnvel áratugum liðnum. Í Reykholti hefur verið komið upp vísi að safni um sögu staðarins og Snorra Sturluson í kjallara hinnar nýju kirkjubyggingar á staðnum, sem við munum skoða af kostgæfni.

Næsti áfangastaður okkar er svo hin vatnsmikli Deildartunguhver, í nágrenni Reykholts, en síðan er ætlunin að halda að Bæ, í Bæjarsveit í einskonar pílagrímsför að þeim stað þar sem talið er að fyrsta klaustur á Íslandi hafi verið stofnað, um árið 1030, af enskum manni, Hróðólfi að nafni, sem var ábóti að tign og talinn náfrændi Játvarðar hin helga Englakonungs sem þar sat að ríkjum á árunum 1042 -1066. Talið er að Hróðólfur hafi fært Íslendingum hið "enska" stafróf sem þeir búa að enn þann dag í dag, í stað rúnanna sem notaðar höfðu verið fram að þeim tíma.

Frá Bæ höldum við niður Andakíl allt til Borgarness þar sem við munum skoða haug Skallagríms Kveldúlfsonar og hinn fallega skrúðgarð sem komið hefur verið upp umhverfis hann. Við höldum síðan að höfuðbólinu Borg á Mýrum og rifjum upp sögu Egils sonar Skallagríms, og skoðum rúnastein þann í Borgarkirkjugarði sem löngum var talinn legsteinn Kjartans Ólafssonar, hetju Laxdælasögu, en nú er talið nánast fullvíst að svo sé ekki og að á steininum standi: "Hier hvíler Halr Hranason"

Frá Borgarnesi höldum við suður á Skipaskaga, þar sem ætlunin er að skoða byggðasafnið á Görðum sem er afar ríkt af merkilegum munum af Vesturlandi en því miður er móttaka á ferðamönnum þar af mjög skornum skammti og hvorki er boðið upp á kynningu né leiðsögn um safnið, (líkt og gert hefur Skógasafn svo einkar aðlaðandi) og því verðum við að bjarga okkur hér upp á eigin spýtur.

Eftir örlitla skoðunarferð um Akraneskaupstað höldum við svo um Hvalfjarðargöng suður til Reykjavíkur, þar sem þátttakendur eiga frían eftirmiðdag það sem eftir lifir dagsins.

Lengd: 9 dagar, 9 nætur.
Lágmarksfjöldi farþega: 2 manns.
Brottfarir árið 2010: (Aðeins ein staðfest brottför á hverju sumri, annars eftir umtali)

Fargjald pr. farþega: EUR 1.850,- USD 2'700.-
30%.
Álag vegna eins manns herbergis: +13%.
Þóknun til söluaðila: leitið tilboða.

Nauðsynlegur búnaður: Góðir gönguskór og hlífðarfatnaður.Sundfatnaður og handklæði

Innifalin þjónusta: Akstur og leiðsögn. Öll söfn, sundstaðir, o.þ.h. sem heimsótt er í ferðinni.
Hótel eða góð bændagisting í tveggja manna herb.með baði, fullt fæði,
frá hádegisverði fyrsta dags, til kvöldverðar síðasta dag ferðarinnar.

Ath: Ef það telst nauðsylegt, þá er yfirleitt hægt að útvega lærðan fornleifafræðing, eða sérfræðing á vissu sviði til þess að annanst leiðsögn í ferðinni. Slíkt þarf þó að panta með mjög góðum fyrirvara.

Starfrækt: Sérstakar brottfarir að sumarlagi eingöngu.

ATH: Að vetri til (og jafnvel á öðrum árstímum líka), þá getur veður og ófærð eða aðrar óviðráðanlegar orsakir hamlað för tímabundið. Valferðir ehf taka ekki ábyrgð á kostnaði eða óþægindum sem hlýst af slíkum töfum.